مهدکودک شقایق
بازی های کودکان

بازی های کودکان

1 1 1 1 1

بازی در زندگی کودکان اهمیت زیادی دارد. کودکان از طریق بازی عقاید و احساساتشان را بیان می کنند، روابط اجتماعی را گسترش می دهند و دنیایشان را درک می کنند. اما چه نوع بازی هایی می تواند خلاقیت و هوش کودکان را دستخوش تغییرات خوبی کند؟ در این مقاله در مورد بازی های کودکان صحبت می کنیم.

بازی در سه سالگی تا حد قابل توجهی پیچیده تر از دوسالگی است. کودکان سه ساله بیشتر به شکل همکاری با هم بازی می کنند تا در کنار هم. مصالحه، معامله و دادوستد و مذاکره در این سن بخشی از تعامل آنان با یکدیگر است.

 

حتماً بخوانید: رشد عاطفی کودکان

 

بازی سمبولیک

کودکان می توانند با یکدیگر بازی های سمبولیک انجام دهند. در بازی سمبولیک، یک شیء می تواند به جای شیء دیگر قرار بگیرد. یک قالیچه آبی رنگ می تواند نشانه برکه باشد و یک تکه چوب می تواند چوب ماهیگیری باشد. مکعب می تواند استخوان سگ یا ساندویچ باشد. برای ادامه بازی، به اسباب بازی هایی که شبیه اجسام واقعی باشند نیازی نیست.

 

بازی به عنوان یادگیری

کودکان در بازی هایشان موضوعاتی بنیانی را کشف می کنند. تعلق داشتن و مراقبت، در زندگی کودکان نقش مهمی دارد. خاله بازی زمینه مطمئنی است که در آن این احساسات قوی کشف و درک می شود.

کودکان در هنگام بازی مهارت های اساسی اجتماعی را فرا می گیرند. برای اینکه خاله بازی ادامه یابد، باید کودکان بر سر وظایفی که نقش تعیین شده بر عهده آنها می گذارد، موافقت کنند. توانایی کودان در همکاری با یکدیگر انجام این بازی را امکان پذیر می سازد. آنها حتی راه هایی را پیدا می کنند که تضادهای به وجود آمده را به گونه ای برطرف کند که امکان ادامه بازی وجود داشته باشد. کودکان ۴ ساله تمایل ندارند که بر سر اسباب بازی دعوا کنند یا آن را فقط برای خود بخواهند. در این سن دختران و پسران هنوز هم با یکدیگر بازی می کنند.

 

حتماً بخوانید: رشد ذهنی کودک

 

بازی نمایشی

بازی به کودک کمک می کند که هر دو جنبه ترسناک و معمولی جهان پیرامونش را درک کند. کودکی که به تازگی به پزشک متخصص کودکان مراجعه کرده است ممکن است بخواهد دکتر بازی کند. البته در بازی ترجیح می دهد در نقش پزشک ظاهر شود و تزریق کند تا بیماری که به او تزریق می کنند. کودکی که پدر یا مادرش به تازگی به سر کار برگشته است ممکن است به طور مکرر صحنه هایی از خداحافظی را بازی کند. بازی تکراری به کودک کمک می کند که خود را با موقعیت جدید اضطراب زا منطبق سازد. کودک ممکن است از بازی به شکل تجربیات روزمره، مانند رفتن به فروشگاه یا سوارشدن به اتوبوس نیز لذت ببرد. در چنین حالتی کودک مشاهداتش را بازی می کند و از چگونگی کار کرد دنیا درک بهتری به دست می آورد.

بازی به کودک کمک می کند تا نقش های اجتماعی را یاد بگیرد. کودکان بازی های تخیلی شان را با شرکت دادن مادر، پدر، آموزگاران، پزشکان، مأموران آتش نشانی و حیوانات گسترش می دهند. آنها نقش های جدید را تجربه می کنند. مادر بودن چه حسی دارد؟ معلم بودن چگونه است؟ آنها دیدگاهشان را در مورد دنیا با دیگران مطابقت می دهند. آیا دخترها می توانند پزشک شوند؟ آیا پسرها می توانند معلم شوند؟ تصورات آنها به حدی گسترش پیدا می کند که به آنها اجازه می دهد به جای حیوانات یا شیرخواران نقش بازی کنند. آنها می توانند نقش های متعددی را بازی کنند. هر کودکی می تواند همسر و مادر و حتی بچه باشد.

 

حتماً بخوانید: تقویت هوش کودکان

 

سایر بازی ها

کودکان به شرکت در بازی های تمرینی و خلاق نیز می پردازند. بازی تمرینی به معنی کار کردن بر روی مهارت های جدید است. مهارت های جدیدی که برای کودکان اهمیت دارند شامل مهارت های حرکتی، مانند پرت کردن توپ یا گذراندن نخ از مهره می شود. بازی خلاق به معنی ساختن اشیا است. کشیدن نقاشی و ساختن برج به وسیله مکعب نمونه هایی از این نوع بازی ها هستند. تفاوت های جنسی جالب توجهی در بازی کودکان با مکعب ها دیده شده است. دختران و پسران از مکعب ها به روش های مختلفی استفاده می کنند. دخترها مکعب ها را برای ساختن دیوار دور عروسک ها و حیوانات اسباب بازی به کار می برند و پسرها از آنها در ساختن برج استفاده می کنند.

 

حتماً بخوانید: پرورش کودک کتابخوان

 

بازی های صفحه ای

کودکان کم کم برای بازی های صفحه ای ساده آمادگی پیدا می کنند. این بازیها تمرینی برای رعایت مقررات، دستکاری مهره های کوچک، تشخیص رنگ ها و شمارش است. کودکان یاد می گیرند که صبور باشند و نوبت را رعایت کنند. در همین حین می توان مفاهیم جوانمردی و بازی به منظور تفریح را نیز به کودک آموخت.

بیشتر این بازی ها بیش از آنکه به مهارت وابسته باشند به شانس مربوط اند. کودکان فرصت پیدا می کنند که در هنگام باخت با ناکامی های کوچک دست و پنجه نرم کنند. آنها ممکن است این موضوع را نیز یاد بگیرند که در هنگام برد، بیش از احساس غرور، مهربان باشند.

 

حتماً بخوانید: قوه تخیل کودکان

 

والدین و بازی

والدین می توانند به کودکانشان کمک کنند که بازیکن های خوبی باشند. این امر، نکته بسیار مهمی است، زیرا کودکانی که بازیکن های خوبی هستند در میان همسن و سالان مقبولیت دارند. به کودک خود بیاموزید که با پرسیدن این جمله که «دوست داری با من بازی کنی؟» از سایر کودکان، بازی را شروع کند. اگر کودک دیگری با اسباب بازی ای مشغول بازی است که کودک شما آن را می خواهد، به او یاد بدهید که بپرسد «می توانم بعد از اینکه بازی تو تمام شد، من هم با آن بازی کنم؟» یا «می توانم بعد از تو با آن بازی کنم؟»

نیازی نیست که هر بار که کودکان در هنگام بازی با یکدیگر مشکل پیدا کردند والدین دخالت کنند. چنین درگیری هایی به آنها فرصت می دهد که بیاموزند چگونه استدلال کنند، از موقعیت خود دفاع کنند و مستقل تر بار بیایند. تنها استثنا، هنگامی است که یکی از کودکان از بازی اخراج می شود. در خانه، معمولا کسی که از بازی اخراج می شود خواهر یا برادر کوچک تر است. والدین باید تصمیم بگیرند که کودک کوچکتر در بازی بچه های سه ساله شرکت بکند یا خیر. یک بچه کوچک ممکن است به هنگام خاله بازی کمک خوبی باشد، ولی در بازی با مکعب ها مزاحم باشد.

کودک از بازی با والدینش نیز لذت می برد. دست کشیدن والدین از کار و توجه آنها به کاری که او انتخاب کرده است برای کودک معانی بسیاری دارد. والدین باید به خاطر داشته باشند که کنترل بازی را به دست نگیرند. آنها باید به کودک اجازه بدهند قوانین را وضع و موضوع بازی را پیشنهاد کند. اگر برج مکعب ها فرو می ریزد، آنها می توانند به جای اینکه به کمک کودک بشتابند و برج را درست کنند، راه حلی پیشنهاد نمایند، کودک باید به تواناییهای خود در حل مشکلات اعتماد پیدا کند.

 

حتماً بخوانید: خلاقیت و کودک

 

بازی مستقل

کودکان باید توانایی سرگرم کردن خودشان را در بازی های انفرادی نیز پیدا کنند. انتظار می رود کودکان سه ساله بتوانند به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه به تنهایی بازی کنند.

بهترین کار برای شروع این است که کودک و یک بزرگسال مشتركاً بازی را شروع کنند. بعد از مشخص شدن چگونگی بازی، فرد بزرگسال می تواند برای مدت کوتاهی بازی را ترک کند و سپس برگردد. به تدریج می توان زمان غیبت فرد بزرگسال را افزایش داد تا جایی که کودک بتواند به تنهایی به مدت ۱۰ دقیقه بازی کند. این مدت را می توان برای بیش از ۱۰ دقیقه ادامه داد، مشروط بر اینکه فرد بزرگسال به طور متناوب وضعیت را کنترل کند. حتی یک حالت و حرکت غیرکلامی، مانند لمس کردن شانه، به کودک نشان می دهد که به او بی توجهی نشده است.

بازی وسیله مهمی برای گذران وقت برای کودکان است. کودکان با شور و شوق و عشق خاصی بازی می کنند.

برچسب ها: مهد کودک شقایق, بهترین مهد کودک های تهران, رشد کودک, بازی کودک, بازی های کودکانه

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید